வேலைக்காரி - ஆனந்தன்

 

                 வேலைக்காரி - ஆனந்தன்

வேலைக்காரி” நாடகத்தின் முக்கியமான கதாநாயகன் ஆனந்தன். இந்த 

நாடகத்தில் சமூக அநீதிக்கு எதிராக போராடும் மனிதனாக அவர் வருகிறார். ஆனந்தன் சுந்தரம்பிள்ளையின் மகன். சுந்தரம்பிள்ளை ஒரு ஏழை மனிதன். அவர் வேதாசலம் முதலியாரிடம் கடன் வாங்கியிருந்தார். ஆனால் அந்தக் கடனை திருப்பிக் கொடுக்க முடியாததால் வேதாசலம் முதலியார் அவரை மிகவும் அவமானப்படுத்துகிறார். அந்த அவமானத்தை தாங்க முடியாமல் சுந்தரம்பிள்ளை தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்.

தந்தையின் இந்த மரணம் ஆனந்தனின் வாழ்க்கையை முற்றிலும் மாற்றுகிறது. தன் தந்தையின் மரணத்திற்கு காரணமான வேதாசலம் முதலியாரிடம் பழிவாங்க வேண்டும் என்ற கோபம் அவனுக்குள் உருவாகிறது. ஆரம்பத்தில் ஆனந்தன் கோபத்தில் வேதாசலம் முதலியாரை கொலை செய்ய நினைக்கிறான். கத்தியை எடுத்துக் கொண்டு அவரை கொலை செய்யப் போகிறான். இந்த நிகழ்வு ஆனந்தனின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான குணத்தை காட்டுகிறது. தந்தையை மிகவும் நேசிக்கும் மகனாக அவன் இருக்கிறான் என்பதும் இதனால் தெரிகிறது.

ஆனால் ஆனந்தனின் வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கியமான திருப்பத்தை ஏற்படுத்துபவர் அவனுடைய நண்பன் மணி. மணி ஆனந்தனை தடுத்து “கத்தியை தீட்டாதே, புத்தியை தீட்டு” என்று அறிவுரை கூறுகிறான். அதாவது வன்முறையால் பழிவாங்காமல் அறிவால் பழிவாங்க வேண்டும் என்று கூறுகிறான். இந்த அறிவுரையை ஆனந்தன் ஏற்றுக் கொள்கிறான். இதன் மூலம் அவன் அறிவுடையவன் என்பதும் தெரிகிறது. கோபத்தில் இருந்தாலும் நல்ல அறிவுரையை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனப்பான்மை அவனிடம் உள்ளது.

ஆனந்தன் மிகவும் புத்திசாலியானவன். மணியின் ஆலோசனையை ஏற்று ஒரு திட்டத்தை உருவாக்குகிறான். பரமானந்தம் என்ற பணக்கார மனிதனாக நடித்து வேதாசலம் முதலியாரின் உலகுக்குள் நுழைகிறான். இது ஆனந்தனின் அறிவாற்றலை காட்டுகிறது. நேரடியாக பழிவாங்காமல் சூழ்நிலையை பயன்படுத்தி தனது நோக்கத்தை அடைய முயற்சி செய்கிறான்.

ஆனந்தன் சமூக அநீதியை வெறுக்கும் மனிதன். ஏழைகள் அனுபவிக்கும் துன்பங்களை அவன் நேரடியாக பார்த்திருக்கிறான். அதனால் தான் பணக்காரர்களின் அகந்தையை உடைக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறான். அவன் செயல்கள் எல்லாம் தனிப்பட்ட பழிவாங்கலாக மட்டும் இல்லாமல் சமூக அநீதிக்கு எதிரான போராட்டமாகவும் இருக்கின்றன.

நாடகத்தில் ஒரு முக்கியமான காட்சி கடவுள் நம்பிக்கையை பற்றியது. தந்தையின் மரணத்திற்கு பிறகு ஆனந்தன் கோவிலுக்குச் சென்று கடவுளிடம் நீதி கேட்கிறான். ஆனால் அவனுக்கு நீதி கிடைக்கவில்லை என்று நினைக்கிறான். இதனால் கடவுள் மீது அவன் கோபப்படுகிறான். இந்த காட்சி மனிதன் தனது வாழ்க்கையை மாற்ற அறிவை பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஆனந்தன் மிகவும் துணிச்சலானவன். பணக்காரர்களின் உலகுக்குள் சென்று அவர்களை எதிர்கொள்வது எளிதான விஷயம் அல்ல. ஆனால் அவன் அதனை தைரியமாக செய்கிறான். தனது திட்டத்தை மிகவும் திறமையாக செயல்படுத்துகிறான்.

நீதிமன்றக் காட்சியில் ஆனந்தனின் அறிவு மற்றும் பேச்சுத் திறன் வெளிப்படுகிறது. மூர்த்தி மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டை எதிர்த்து அவன் நீதிமன்றத்தில் வாதிடுகிறான். அந்த வழக்கில் போலி சாமியாரின் உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறான். இதன் மூலம் அவன் நீதிக்காக போராடும் மனிதன் என்பதும் தெரிகிறது.

இறுதியில் ஆனந்தன் தனது உண்மையான அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துகிறான். அவன் தான் சுந்தரம்பிள்ளையின் மகன் என்று கூறுகிறான். வேதாசலம் முதலியாரின் அநீதிகளை அவன் நேராக கூறுகிறான். இதனால் வேதாசலம் முதலியார் தனது தவறை உணர ஆரம்பிக்கிறார்.

இதனால் ஆனந்தன் ஒரு சாதாரண மனிதன் அல்ல. சமூக அநீதிக்கு எதிராக போராடும் மனிதன். புத்திசாலித்தனம், துணிச்சல், நீதியுணர்வு ஆகிய பண்புகளை கொண்டவன். இந்த நாடகத்தின் மூலம் அண்ணா ஆனந்தன் என்ற கதாபாத்திரத்தின் மூலம் சமூக நீதியின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறார்.