அறிஞர் அண்ணா – வேலைக்காரி நாடகம்- சமூக நாடகம்

 

 

                        அறிஞர் அண்ணா – வேலைக்காரி நாடகம்

                    

                          சமூக நாடகம்

சமூகத்தில் நிலவும் பணக்காரர் – ஏழை வேறுபாடு 

வட்டியூர் என்ற ஊரில் வேதாசலம் முதலியார் என்ற செல்வந்தர்

வாழ்கிறார்.

அவர்:

கடன் கொடுத்து வட்டி வாங்குபவர்

ஏழைகளை அடிமையாக நடத்துபவர்

பணத்தின் மேல் பெருமை கொண்டவர்

அவரது வீட்டில் பல வேலைக்காரர்கள் வேலை செய்கிறார்கள்.

அவர்களுள் முக்கியமானவர் அமிர்தம்.

இந்த ஆரம்ப காட்சிகளில் அண்ணா ஒரு முக்கியமான கருத்தை

காட்டுகிறார்:

சமூகத்தில் பணக்காரர்கள் ஏழைகளை சுரண்டுகிறார்கள்.

சுந்தரம்பிள்ளையின் துயரம்

சுந்தரம்பிள்ளை என்ற ஏழை மனிதன் வேதாசலம் முதலியாரிடம்

கடன் வாங்கியிருந்தான்.

ஆனால் அவனால் அந்தக் கடனை திருப்பிக் கொடுக்க முடியவில்லை.

வேதாசலம் முதலியார்:

அவனை மிகவும் அவமானப்படுத்துகிறார்

கடனை உடனே திருப்பிக் கொடுக்க சொல்லி மிரட்டுகிறார்

இந்த அவமானத்தைத் தாங்க முடியாமல் சுந்தரம்பிள்ளை தற்கொலை

செய்கிறான்.

இது நாடகத்தின் முக்கிய திருப்புமுனை.

ஆனந்தனின் கோபம்

சுந்தரம்பிள்ளையின் மகன் ஆனந்தன்.

அவன் வீட்டுக்கு வந்து தன் தந்தை தூக்கிட்டு இறந்ததைப்

பார்க்கிறான்.

இதனால்:

அவன் மிகவும் கோபப்படுகிறான்

வேதாசலம் முதலியாரை கொலை செய்ய நினைக்கிறான்

இந்த காட்சி பழிவாங்கும் உணர்வை காட்டுகிறது.

மணியின் அறிவுரை

ஆனந்தன் கத்தியை எடுத்துக் கொண்டு பழிவாங்கப் போகும் போது

அவன் நண்பன் மணி அவனை தடுக்கிறான்.

அவன் கூறும் புகழ்பெற்ற வசனம்:

“கத்தியை தீட்டாதே, புத்தியை தீட்டு.”

இதன் பொருள்:

வன்முறையால் பழிவாங்க வேண்டாம்

அறிவால் பழிவாங்க வேண்டும்

இந்த வசனம் நாடகத்தின் முக்கிய கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

கடவுளை விமர்சிக்கும் காட்சி

ஆனந்தன் முதலில் காளி அம்மனை மிகவும் நம்புகிறான்.

அவன் கோவிலில் சென்று:

தன் தந்தைக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறான்.

ஆனால் வேதாசலம் முதலியார் மேலும் செல்வந்தராகி உயர்ந்து விடுகிறார்.

இதனால் ஆனந்தன் கோபமாகி:

கடவுளை திட்டுகிறான்

“கடவுள் நீதியில்லை” என்று கூறுகிறான்

இந்த காட்சி மத நம்பிக்கையை விமர்சிக்கும் காட்சி.

பரமானந்தம் சம்பவம்

ஒரு நாள் ஆனந்தன் மற்றும் மணி ஒரு சடலத்தை பார்க்கிறார்கள்.

அந்த மனிதன் பரமானந்தம்.

அவன் பணக்கார குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன்.

மணி ஒரு திட்டம் போடுகிறான்:

ஆனந்தன் பரமானந்தமாக நடிக்க வேண்டும்.

இதன் மூலம்:

பணக்காரர்களின் உலகுக்குள் நுழைய முடியும்.

வேதாசலம் குடும்ப வாழ்க்கை

வேதாசலம் முதலியாருக்கு:

மகன் – மூர்த்தி

மகள் – சரசா

சரசா மிகவும் அகந்தையுள்ள பெண்.

அவள் வேலைக்காரர்களை அவமதிக்கிறாள்.

ஒரு காட்சியில்:

அமிர்தம் ஒரு சேலையை பார்க்கிறாள்.

இதற்காக சரசா அவளை மிகவும் திட்டுகிறாள்.

இதன் மூலம் பணத்திமிர் காட்டப்படுகிறது.

 மூர்த்தி – நல்ல மனம் கொண்டவன்

வேதாசலம் முதலியாரின் மகன் மூர்த்தி.

அவன் தன் தந்தையைப் போல இல்லை.

அவன்:

நல்ல மனம் கொண்டவன்

மனிதநேயமுள்ளவன்

அவன் அமிர்தத்தை காதலிக்கிறான்.

காதல் மற்றும் சமூக தடைகள்

மூர்த்தி அமிர்தத்தை திருமணம் செய்ய விரும்புகிறான்.

ஆனால் வேதாசலம் முதலியார் மிகவும் கோபப்படுகிறார்.

ஏன்?

அமிர்தம் வேலைக்காரி

ஏழை பெண்

இதனால் அவர் திருமணத்தை மறுக்கிறார்.

மூர்த்தி வெளியேறல்

தந்தையின் முடிவால் வருந்திய மூர்த்தி:

வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறான்.

அவன் பின்னர் ஹரிஹரிதாஸ் ஆசிரமம் என்ற இடத்திற்கு செல்கிறான்.

போலி சாமியார்

அந்த ஆசிரமத்தில் இருக்கும் ஹரிஹரிதாஸ் உண்மையான சாமியார் அல்ல.

அவர்:

பெண்களுடன் ஒழுக்கமற்ற வாழ்க்கை வாழ்கிறார்

பக்தர்களை ஏமாற்றுகிறார்

இதன் மூலம் அண்ணா கூறும் கருத்து:

சில சாமியார்கள் போலிசாமியார்கள்.

சண்டை மற்றும் மரணம்

மூர்த்தி அந்த சாமியாரின் உண்மையை கண்டுபிடிக்கிறான்.

இதனால் இருவருக்கும் சண்டை நடக்கிறது.

அந்த சண்டையில் சாமியார் இறந்து விடுகிறார்.

இதனால்:

மூர்த்தி கைது செய்யப்படுகிறான்.

நீதிமன்றக் காட்சி

நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடங்குகிறது.

அப்போது ஆனந்தன் ஒரு வக்கீலாக வருகிறான்.

அவன்:

அந்த சாமியார் போலி என்று நிரூபிக்கிறான்

மூர்த்தி குற்றமற்றவன் என்று காட்டுகிறான்

இதனால் மூர்த்தி விடுதலை பெறுகிறான்.

இறுதி உண்மை

நாடகத்தின் இறுதியில் ஆனந்தன் தனது உண்மையான அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்.

அவன் கூறுகிறான்:

“நான் சுந்தரம்பிள்ளையின் மகன் ஆனந்தன்.”

அவன் வேதாசலம் முதலியாரிடம் கேட்கிறான்:

உங்கள் பணம் எத்தனை பேரை அழித்தது?

வேதாசலம் முதலியாரின் மனமாற்றம்

இதனால் வேதாசலம் முதலியார் தன் தவறை உணர்கிறார்.

அவர்:

ஏழைகளிடம் மன்னிப்பு கேட்கிறார்

தனது அகந்தையை கைவிடுகிறார்

நாடகத்தின் இறுதி கருத்து

நாடகம் இறுதியில் ஒரு பெரிய சமூக கருத்தை கூறுகிறது:

“ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்.”

இதன் பொருள்:

மனிதர்கள் அனைவரும் சமம்

உயர்வு – தாழ்வு இல்லை

முடிவு

“வேலைக்காரி” நாடகம் ஒரு சமூக சீர்திருத்த நாடகம்.

இதில் அண்ணா கூறும் முக்கிய கருத்துகள்:

பணக்காரர்கள் ஏழைகளைச்  சுரண்டக்கூடாது

போலி சாமியார்களை நம்பக்கூடாது

மனிதன் தன் அறிவையும் உழைப்பையும் நம்ப வேண்டும்.

சமூகத்தில் அனைவரும் சமம்

இந்த நாடகம் தமிழ் சமூக சிந்தனையில் ஒரு முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.