பழந்தமிழர் வானவியல் அறிவு

 

               

                    பழந்தமிழர் வானவியல் அறிவு

 

பழந்தமிழர் இயற்கையோடு இயைந்து வாழ்ந்தவர்கள். ஐம்பெரும் பூதங்கள் – நிலம், நீர், தீ, 

வளி, விசும்பு – ஆகியவற்றின் தன்மைகள் பிண்டம் (உடல்) மற்றும் பேரண்டம் (பிரபஞ்சம்) 

ஆகியவற்றின் இயக்கு சக்திகளாக இருப்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். இவ்வுலகில் 

மிகினும் குறையினும் நோயும் பேரிடரும் ஏற்படும் என்பதை உணர்ந்தனர். குறிப்பாக 

‘விசும்பு’ குறித்த அவர்களின் அறிவு வானவியல் சிந்தனையின் அடிப்படையாகும்.

பேரண்டத் தோற்றக் கருத்து

பேரண்டம் எவ்வாறு தோன்றியது என்ற கேள்விக்கு இன்றைய அறிவியல் “பெருவெடிப்பு 

கொள்கை” (Big Bang Theory) மூலம் விளக்கம் அளிக்கிறது. இதனை முன்வைத்தவர் Fred Hoyle.

தமிழ் இலக்கியங்களிலும் உலகத் தோற்றம் குறித்த சிந்தனைகள் காணப்படுகின்றன.

பரிபாடல் சூரிய மண்டலத்திலிருந்து வெடித்து சிதறிய தீப்பிழம்பே உலகம் எனக் 

கூறுகிறது. பல ஊழிக் காலங்களில் உலகங்கள் தோன்றி மறைந்தன என்றும் பதிவு 

செய்கிறது.

ஊழிக் காலம் என்ற சொல்லால் பல இலட்சம் ஆண்டுகளைக் குறித்தனர்.

ஐம்பெரும் பூதக் கோட்பாடு

உலகம் நிலம், நீர், தீ, வளி, விசும்பு ஆகிய ஐம்பெரும் பூதங்களின் கலவையால் ஆனது 

என்று கூறப்படுகிறது.

மதுரைக்காஞ்சி

“நீரும் நிலனும் தீயும் வளியும் மாக விசும்பொடு ஐந்து”

என்று உலகம் ஐம்பூதங்களால் ஆனது என விளக்குகிறது.

புறநானூறு இயற்கை ஐம்பெரும் பூதங்களின் இயங்குதலால் உலகம் உருவானது எனக் 

கூறுகிறது.

 நாள் மீன் – கோள் மீன்

பழந்தமிழர் நட்சத்திரங்களையும் கோள்களையும் வேறுபடுத்திப் புரிந்திருந்தனர்.

நாள் மீன்கள் – இயற்கை ஒளியுடையவை

கோள் மீன்கள் – சூரியனிடமிருந்து ஒளி பெறுபவை

தொல்காப்பியம் நாளும் கோளும் கருத்தில் கொண்டு செயல்பட்டதைச் சுட்டுகிறது.

அகநானூறு திருமணச் சடங்குகள் நல்ல நாளில் நடைபெற்றதை பதிவு செய்கிறது.

வெள்ளி மீன், சனி மீன், செம்மீன் போன்ற கோள்களின் அமைப்பும் தாக்கமும் 

இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

 வளிமண்டல அறிவு

புவியைச் சுற்றியுள்ள காற்று மண்டலத்தை ‘வளி மண்டலம்’ என அழைத்தனர்.

இன்றைய அறிவியல் கூறுவதுபோல், வளிமண்டலம் பல அடுக்குகளைக் கொண்டது. 

பழந்தமிழர் காற்று மேலே செல்லச் செல்ல குறைவடைகிறது என்பதை உணர்ந்திருந்தனர்.

புறநானூறு

“வளியிடை வழங்கா வழக்கரு நீத்தம்”

என்று காற்று இல்லாத பெருவெளியைச் சுட்டுகிறது.

இது இன்றைய அறிவியல் கூறும் விண்வெளிக் கருத்தோடு ஒத்துப்போகிறது.

காற்று மற்றும் மொழி அறிவு

காற்றின் இயக்கம் உடலுக்குள் ஒலியை உருவாக்குகிறது என்பதைப் பழந்தமிழர் அறிந்திருந்தனர்.

தொல்காப்பியம் எழுத்து பிறப்பிடங்களில் காற்றின் பங்கு குறித்து விளக்குகிறது.

காற்றை அடக்கி மொழி உருவாக்கிய அறிவியல் நுட்பம் அவர்களிடம் இருந்தது.

இயற்கை சமநிலை பற்றிய விழிப்பு

ஐம்பூதங்களில் ஏதேனும் ஒன்று மிகினும் அல்லது குறையினும் பேரிடர் உண்டாகும் என்பதைப் பழந்தமிழர் தெளிவாகக் கூறுகின்றனர்.

புறநானூறு

“நீர் மிகின் சிறையும் இல்லை, தீ மிகின் உயிர் நிழலும் இல்லை”

என்று இயற்கையின் கட்டுப்படுத்த முடியாத சக்தியை எடுத்துரைக்கிறது.

இயற்கையோடு இயைந்து வாழ்வதே மனிதனின் கடமை என வலியுறுத்துகின்றனர்.

பழந்தமிழர் வானவியல் அறிவு கற்பனை அல்ல; அறிவியல் அடிப்படையுடையது. 

பேரண்டம், சூரிய மண்டலம், வளிமண்டலம், நட்சத்திரங்கள், காற்றின் இயங்கு தன்மை 

ஆகியவற்றை ஆய்ந்து இலக்கியங்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்.

இன்றைய அறிவியலோடு ஒப்பிடுகையில், அவர்கள் கண்டறிந்த பல கருத்துகள் 

பொருந்துகின்றன. எனவே, பழந்தமிழர் வானவியல் அறிவு உலக நாகரிகத்தில் சிறப்பான 

இடத்தைப் பெறுகிறது.