பண்டை இலக்கியங்களில் பறவையியல்
பண்டை இலக்கியங்களில் பறவையியல்
பறவையியல் (Ornithology) என்பது விலங்கியலின் ஒரு முக்கியப் பிரிவாகும்.
பறவைகளின் உடற்கூறு, வாழிடம், உணவுமுறை, இனப்பெருக்கம்,
இடம்பெயர்வு போன்றவற்றை ஆய்வு செய்யும் துறையே பறவையியல்.
பறவை என்பது சிறகுகள், அலகு, இரு கால்கள் உடையது; முட்டையிட்டு குஞ்சு
பொறிக்கும் உயிரினமாகும்.
மனிதர்கள் தொடக்க காலத்திலிருந்தே பறவைகளை கவனித்து வந்துள்ளனர்.
கற்காலப் பாறை ஓவியங்களிலும் பறவைகள் இடம்பெற்றுள்ளன.
சங்க இலக்கியங்களில் பறவைகள்
சங்க இலக்கியங்களில் சுமார் 58 பறவைகள் குறித்த பதிவுகள் உள்ளன.
சங்கம் மருவிய நூல்களில் மேலும் 6 பறவைகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
தமிழர்கள் இயற்கையை ஐந்து நிலங்களாகப் பிரித்து (குறிஞ்சி, முல்லை,
மருதம், நெய்தல், பாலை) ஒவ்வொரு நிலத்திற்கும் உரிய பறவைகளைப் பதிவு
செய்துள்ளனர்.
ஐந்திணை நிலங்களும் பறவைகளும்
குறிஞ்சி நிலம்
கிளி
மயில்
மலையுறை குருவி
வங்கா
முல்லை நிலம்
கானக்கோழி
குயில்
தூக்கணாங்குருவி
புறா வகைகள்
மருத நிலம்
காக்கை
கோழி
நீர்க்கோழி
மனைக்குருவி
நெய்தல் நிலம்
அன்றில்
அன்னம்
குருகு
நாரை
கொக்கு
பாலை நிலம்
ஆந்தை
கழுகு
பருந்து
காடை
நீர்ப் பறவைகள் மருதம் மற்றும் நெய்தல் திணைகளில் மட்டுமே
குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
இதன் மூலம் சங்கப் புலவர்கள் பறவைகளின் வாழ்விடத்தை நன்கு
அறிந்திருந்தனர் என்பது தெளிவாகிறது.
ஆந்தை பற்றிய சங்கக் கருத்து
ஆந்தையை அறிவுடைய பறவையாகக் கருதினர். “ஆதன்” (அறிவுடையவன்) +
“அந்தை” என்பதில் இருந்து “ஆந்தை” என்ற பெயர் வந்திருக்கலாம் என
அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.
சங்க இலக்கியங்களில் ஆந்தைக்கு பல பெயர்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளன:
குரால்
குடிஞை
பகண்டை
சிறுகூகை
ஆறு வகையான ஆந்தைகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
இலக்கியத்தில் குருவி
சிலப்பதிகாரம் நூலில்: “குருவி ஒப்பியும் கிளி கடிந்து குன்றத்து...” எனக்
குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
புறநானூறு நூலில் “குரீஇ” என்ற சொல் காணப்படுகிறது.
நற்றிணை மற்றும் குறுந்தொகை போன்ற நூல்களில் குருவியின் கூடு,
உணவுமுறை, வாழ்வியல் ஆகியவை நுணுக்கமாக விவரிக்கப்படுகின்றன.
சீவக சிந்தாமணி நூலில் யானை மீது பாய்ந்த அம்புகளை, மலைமேல் கூடிய
குருவிகளுடன் ஒப்பிடுகின்றனர்.
இலக்கியத்தில் மயில்
நமது நாட்டின் தேசியப் பறவை மயில்.
திருமுருகாற்றுப்படை, பட்டினப்பாலை, திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம் போன்ற
நூல்களில் மயிலின் அழகு, நடனம், தோகை விரித்தாடும் தன்மை ஆகியவை
உவமையாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
மயில் பெண்களின் அழகுக்கும், வள்ளி தேவியின் அழகுக்கும் உவமையாகப்
பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
இலக்கியத்தில் அன்னம்
அன்னம் வெண்மையான பறவை; நீரிலும் நிலத்திலும் வாழும் தன்மை உடையது.
மென்மையான தூவி
சிவந்த கால்கள்
துணையுடன் வாழும் இயல்பு
விடியலில் கரைதல்
அன்னத்தின் தூவிகள் மெத்தைகளில் நிரப்பப்பட்டதாக இலக்கியச் சான்றுகள்
கூறுகின்றன.
பறவைகளுக்குப் பயிற்சி
அகநானூறு நூலில், அரண்மனைப் பறவைகள் வெளியில் சென்று
நெற்கதிர்களை கொண்டு வந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது.
பட்டினப்பாலை நூலில் கிளிகளுக்கு மறைகள் கற்பிக்கப்பட்டதாகக்
குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இதன் மூலம் பறவைகளை பழக்கி வளர்த்த பழக்கம் இருந்தது தெளிவாகிறது.
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக