புறநானூறு 192. யாதும் ஊரே! யாவரும் கேளிர்!

 

       புறநானூறு 192. யாதும் ஊரே! யாவரும் கேளிர்!


பாடியவர்: கணியன் பூங்குன்றனார்


திணை: பொதுவியல். எல்லாத் திணைகளுக்கும் பொதுவான செய்திகளைத் 


தொகுத்துக் கூறுதல்.


துறை: பொருண்மொழிக் காஞ்சி. உயிருக்கு உறுதியளிக்கும் இம்மை 


மறுமைக் கடன்களை எடுத்துக் கூறுதல்.

 

யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர்;


தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா;


நோதலும் தணிதலும் அவற்றோ ரன்ன;


சாதலும் புதுவது அன்றே; வாழ்தல்


இனிதுஎன மகிழ்ந்தன்றும் இலமே; முனிவின்,


இன்னா தென்றலும் இலமே மின்னொடு


வானம் தண்துளி தலைஇ, ஆனாது


கல்பொருது இரங்கும் மல்லற் பேர்யாற்று


நீர்வழிப் படூஉம் புணைபோல், ஆருயிர்


முறைவழிப் படூஉம் என்பது திறவோர்


காட்சியின் தெளிந்தனம் ஆகலின் மாட்சியின்


பெரியோரை வியத்தலும் இலமே;


சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே.

 

பொருள்:

எல்லா ஊரும் எமக்குச் சொந்த ஊர்தான். எல்லோரும் எமக்கு


உறவினர்தான். தீமையும் நன்மையும் பிறரால் வருவன அல்ல. அவை


தாமே வருவன. துன்புறுவதும் மகிழ்தலும் அதைப்


போன்றவை தான். அதாவது துன்பமும் இன்பமும் பிறரால் வருவன


அல்ல. அவையும் தாமே வருவனதான். சாதல் என்பது புதியது இல்லை;


வாழ்தல் இனிமையானது என்று மகிழ்வதும் இல்லை. (உலகின் மேலுள்ள)


வெறுப்பால் வாழ்வு இனியதல்ல என்று கூறுவதும் இல்லை. மின்னலுடன்


வானத்திலிருந்து விழும் குளிர்ந்த நீர்த்துளிகள் மழையாகப் பெய்து,


அளவிலடங்காது மலையில் உள்ள கற்களை அலைத்தொலிக்கும்


மிகப்பெரிய ஆற்று நீராகச் செல்லும் வழியில் மிதந்து போகும் தெப்பம்


போல், நமது வாழ்க்கை, முறைப்படி அமையும் என்பதை


அறிஞர்களின் அறிவுரைகளின் வழியே அறிந்தோம். ஆதலால்,


பெருமைக்குரிய பெரியோரைக் கண்டு ஆச்சரியப்படுவதும் இல்லை;


சிறியோரை இகழ்தலும் இல்லை. 

கருத்துகள்

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

முத்தொள்ளாயிரம்- சேரர் - சோழர் - பாண்டியர்

                      முத்தொள்ளாயிரம் சங்க மருவிய காலத்து இலக்கியம். சங்க கால அகப்புற மரபுகளை ஒட்டி எழுதப்பட்ட இந்நூல் 3 x 300 மொத்தம் 900 பாடல்கள் என்ற பொருள் கொண்டு இதில் 2700 பாடல்கள் இருந்தன என்பர் ஒரு சாரார். மூவேந்தர்களைப் பற்றிய 300 பாடல்கள் மூலம் (3 x 300) மொத்தம் 900 பாடல்கள் மட்டுமே இருந்தன என்பர் ஒரு சாரார். ஆனால் இன்று 130 பாடல்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன. பாண்டியன் 1.         புகழ்               பார்படுப   செம்பொன் பதிபடுப முத்தமிழ்நூல் நீர்படுப வெண்சங்கும் நித்திலமும் – சாரல் மலைபடுப யானை வயமாறன் கூர்வேல் தலைபடுப தார்வேந்தர் மார்பு.   பொருள் : பாண்டிய நாட்டின் மண்ணுக்குள் பொன் இருக்கும். அவனுடைய தலைநகர் மதுரையில் முத்தமிழ்ச் சங்கம் இருக்கும். அவனுடைய கொற்கைக் கடலில் வெண்ணிறச் சங்கும் முத்தும் கிடைக்கும். அவனுடைய பொதிகை மலைச் சாரலில் யானைகள் இருக்கும். இப்படிப்பட்ட வளமெல்லாம் நிறைந்த வலிமை மிக்க பாண்டி...
மேலும் படிக்கவும்

பாரதியார் - பாரத சமுதாயம்

                               பாரதியார் - பாரத சமுதாயம் பெயர் : சுப்பிரமணிய பாரதி பெற்றோர் : சின்னசாமி ஐயர், லட்சுமி அம்மாள் பிறப்பு : 11.12.1882 இறப்பு : 11.09.1921 மனைவி : செல்லம்மாள் பாரதியார் என்றும் மகாகவி என்றும் போற்றப்படும் இவர் ஒரு கவிஞர், எழுத்தாளர், இதழியலாளர், சமூக சீர்த்திருத்தவாதி எனப் பல்வேறு பரிமாணங்களைக் கொண்டவர். சுப்பிரமணியன் என்ற இயற்பெயர் கொண்டவர். எட்டையபுரம் அரசசபையினரால் பாரதி என்ற பட்டம் பெற்றார். தமிழ், ஆங்கிலம், இந்தி, சமஸ்கிருதம் மற்றும் வங்காள மொழி ஆகியவற்றில் புலமை பெற்றவர். எட்டையபுர அரசவைக் கவிஞராக சிலகாலம் பணியாற்றினார். பிறகு மதுரை சேதுபதி பள்ளியில் தமிழ் ஆசிரியராக பணியாற்றினார். பிறகு சுதேசிய மித்திரன் என்ற பஇதழில் துணையாசிரியராக பணியாற்றினார். கல்கத்தாவில் தாதாபாய் நவ்ரோஜி தலைமையில் நடைபெற்ற மகா சபை கூட்டத்தில் கலந்து கொண்ட போது விவேகானந்தரின் சீடர் நிவேதிக்கா தேவியை சந்தித்தார். அவரிடம் ஆசி பெற்று அவரைத் தன் ஞானகுருவாக கொண்டார். 1907 ஆம் ஆண்டில் இந...
மேலும் படிக்கவும்

குற்றாலக் குறவஞ்சி - குறத்தி மலைவளம் கூறுதல்- பொருள்- விளக்கம்

  குற்றாலக் குறவஞ்சி - குறத்தி மலைவளம் கூறுதல் நூற்குறிப்பு:   குற்றாலம் என்பது தமிழகத்தில் தென்பகுதியில் உள்ள திருநெல்வேலி மாவட்டத்தின் தென்காசி வட்டாரத்தில் உள்ள ஊர் ஆகும். இந்த இடத்தில் குறும்பலா மரத்தின் அடியில் சிவபெருமான எழுந்து அருளி உள்ளான். இந்த இறைவனைத் தலைவனாகக் கொண்டு பாடப்பட்டது இந்நூல். நூலின் ஆசிரியர் திரிகூட  ராசப்பக் கவிராயர் ஆவார்.  இந்த நூலில் 128 பாடல்கள் உள்ளன . குறவஞ்சி நாடகம் என்று போற்றப்படும் இந்நூல் வடகரை  அரசனான சின்னணஞ்சாத் தேவரின் அவைப்புலவராக விளங்கிய திரிகூடராசப்பக் கவிராயர் என்பவரால் இயற்றப்பட்டது. இவர் தென்காசிக்கு அருகில் உள்ள மேலகரம் சார்ந்தவர். திருக்குற்றால நாதாரின் முன்னிமையில் அரங்கேற்றப்பட்ட இந்நூல் அன்றைய மதுரை மன்னனான முத்துவிஜரங்க சொக்கநாத நாயக்கரின் பாராட்டையும் பரிசையும் பெற்றது.     வானரங்கள் கனிகொடுத்து மந்தியொடு கொஞ்சும்    மந்தி சிந்து கனிகளுக்கு வான்கவிகள் கெஞ்சும் கானவர்கள் விழிஎறிந்து வானவரை அழைப்பார்    கமனசித்தர் வந்துவந்து காயசித்தி விளைப்பார் தேனருவித்...
மேலும் படிக்கவும்