நற்றிணை - 13. எழாஅஆகலின் எழில்

 

 

              நற்றிணை - 13. எழாஅஆகலின்  எழில்

பாடியவர் : கபிலர்  

திணை : குறிஞ்சி

கூற்று : இயற்கைப் புணர்ச்சியின் பிற்றை ஞான்று தலைவியின் வேறுபாடு கண்ட தோழி

தலைவி மறைத்ததற்குச்சொல்லியது.

பாடல் :

எழாஅஆகலின், எழில் நலம் தொலைய

அழாஅதீமோ, நொதுமலர் தலையே!-

ஏனல் காவலர் மா வீழ்த்துப் பறித்த

பகழி அன்ன சேயரி மழைக் கண்,

நல்ல பெருந் தோளோயே! கொல்லன்      5

எறி பொன் பிதிரின் சிறு பல தாஅய்

வேங்கை வீ உகும் ஓங்கு மலைக் கட்சி

மயில் அறிபு அறியாமன்னோ;

பயில் குரல் கவரும் பைம் புறக் கிளியே.


பொருள் : தினைப் புனங்காவலையுடைய மழவர் தின்றழிக்க வந்த பன்றி முதலாய

விலங்குகளை அம்பை எய்து கொன்று மீட்டும் அவற்றினின்று பறித்தெடுத்த அம்பு போன்ற,

செவ்வரி பரந்த குளிர்ச்சியையுடைய கண்ணையும், நல்ல பெரிய தோளையும் உடையாய்!;

கொல்லனது உலைக்களத்து அடிக்கும் இரும்பின் பொறி சிதறுமாறு போலச் சிறிய

பலகாயையுடைய வேங்கையின் மலர்கள் உதிர்கின்ற; உயர்ந்த மலையினுள்ள கூட்டிலிருக்கும்

மயில்கள் அறியாது என்று கருதிக்கொண்டு  பசிய புறத்தினையுடைய கிளிகள்  நெருங்கிய

தினைக் கதிர்களைக் கவர்ந்து போகும் . அதனால் அக்கதிர்களும் அழிந்துபோகின்றன காண்;

எழா அய்! அவற்றை ஓட்டவேண்டிய நீ இவ்விடத்திருந்தும் எழுந்தாயல்லை! அங்ஙனம்

எழாதிருப்பினும் நின் அழகிய நலமெல்லாங் கெடும்படியாக அயலாரிருக்கும் இவ்விடத்து

அழாதிருத்தலையேனுஞ் செய்வாயாக!;


கூற்று விளக்கம்: இயற்கைப் புணர்ச்சியின் மறுநாள் தலைவியின் கண் சிவப்பு முதலாகிய

வேறுபாடு கண்டு இவ்வேறுபாடு எதனால் ஆயிற்று என்று வினாவிய தோழிக்கு மறைத்து

கூடுதலான அவள் தினைக கதிரை கிளிகள் கொய்து கொண்டு போகவும் அவற்றை ஓட்ட நீ

எழுந்தாய் இல்லை இனி அழாதேனும் இரு எனறு கூறுவாள் போன்று இறைச்சியால் அவளது

களவொழுக்கத்தைத்  தான் அறிந்து கொண்டமையை பொருள் கொள்ளுமாறு தானும்

மறைத்துக்  கூறுவது.

 

கருத்துகள்

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

முத்தொள்ளாயிரம்- சேரர் - சோழர் - பாண்டியர்

                      முத்தொள்ளாயிரம் சங்க மருவிய காலத்து இலக்கியம். சங்க கால அகப்புற மரபுகளை ஒட்டி எழுதப்பட்ட இந்நூல் 3 x 300 மொத்தம் 900 பாடல்கள் என்ற பொருள் கொண்டு இதில் 2700 பாடல்கள் இருந்தன என்பர் ஒரு சாரார். மூவேந்தர்களைப் பற்றிய 300 பாடல்கள் மூலம் (3 x 300) மொத்தம் 900 பாடல்கள் மட்டுமே இருந்தன என்பர் ஒரு சாரார். ஆனால் இன்று 130 பாடல்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன. பாண்டியன் 1.         புகழ்               பார்படுப   செம்பொன் பதிபடுப முத்தமிழ்நூல் நீர்படுப வெண்சங்கும் நித்திலமும் – சாரல் மலைபடுப யானை வயமாறன் கூர்வேல் தலைபடுப தார்வேந்தர் மார்பு.   பொருள் : பாண்டிய நாட்டின் மண்ணுக்குள் பொன் இருக்கும். அவனுடைய தலைநகர் மதுரையில் முத்தமிழ்ச் சங்கம் இருக்கும். அவனுடைய கொற்கைக் கடலில் வெண்ணிறச் சங்கும் முத்தும் கிடைக்கும். அவனுடைய பொதிகை மலைச் சாரலில் யானைகள் இருக்கும். இப்படிப்பட்ட வளமெல்லாம் நிறைந்த வலிமை மிக்க பாண்டி...
மேலும் படிக்கவும்

பாரதியார் - பாரத சமுதாயம்

                               பாரதியார் - பாரத சமுதாயம் பெயர் : சுப்பிரமணிய பாரதி பெற்றோர் : சின்னசாமி ஐயர், லட்சுமி அம்மாள் பிறப்பு : 11.12.1882 இறப்பு : 11.09.1921 மனைவி : செல்லம்மாள் பாரதியார் என்றும் மகாகவி என்றும் போற்றப்படும் இவர் ஒரு கவிஞர், எழுத்தாளர், இதழியலாளர், சமூக சீர்த்திருத்தவாதி எனப் பல்வேறு பரிமாணங்களைக் கொண்டவர். சுப்பிரமணியன் என்ற இயற்பெயர் கொண்டவர். எட்டையபுரம் அரசசபையினரால் பாரதி என்ற பட்டம் பெற்றார். தமிழ், ஆங்கிலம், இந்தி, சமஸ்கிருதம் மற்றும் வங்காள மொழி ஆகியவற்றில் புலமை பெற்றவர். எட்டையபுர அரசவைக் கவிஞராக சிலகாலம் பணியாற்றினார். பிறகு மதுரை சேதுபதி பள்ளியில் தமிழ் ஆசிரியராக பணியாற்றினார். பிறகு சுதேசிய மித்திரன் என்ற பஇதழில் துணையாசிரியராக பணியாற்றினார். கல்கத்தாவில் தாதாபாய் நவ்ரோஜி தலைமையில் நடைபெற்ற மகா சபை கூட்டத்தில் கலந்து கொண்ட போது விவேகானந்தரின் சீடர் நிவேதிக்கா தேவியை சந்தித்தார். அவரிடம் ஆசி பெற்று அவரைத் தன் ஞானகுருவாக கொண்டார். 1907 ஆம் ஆண்டில் இந...
மேலும் படிக்கவும்

குற்றாலக் குறவஞ்சி - குறத்தி மலைவளம் கூறுதல்- பொருள்- விளக்கம்

  குற்றாலக் குறவஞ்சி - குறத்தி மலைவளம் கூறுதல் நூற்குறிப்பு:   குற்றாலம் என்பது தமிழகத்தில் தென்பகுதியில் உள்ள திருநெல்வேலி மாவட்டத்தின் தென்காசி வட்டாரத்தில் உள்ள ஊர் ஆகும். இந்த இடத்தில் குறும்பலா மரத்தின் அடியில் சிவபெருமான எழுந்து அருளி உள்ளான். இந்த இறைவனைத் தலைவனாகக் கொண்டு பாடப்பட்டது இந்நூல். நூலின் ஆசிரியர் திரிகூட  ராசப்பக் கவிராயர் ஆவார்.  இந்த நூலில் 128 பாடல்கள் உள்ளன . குறவஞ்சி நாடகம் என்று போற்றப்படும் இந்நூல் வடகரை  அரசனான சின்னணஞ்சாத் தேவரின் அவைப்புலவராக விளங்கிய திரிகூடராசப்பக் கவிராயர் என்பவரால் இயற்றப்பட்டது. இவர் தென்காசிக்கு அருகில் உள்ள மேலகரம் சார்ந்தவர். திருக்குற்றால நாதாரின் முன்னிமையில் அரங்கேற்றப்பட்ட இந்நூல் அன்றைய மதுரை மன்னனான முத்துவிஜரங்க சொக்கநாத நாயக்கரின் பாராட்டையும் பரிசையும் பெற்றது.     வானரங்கள் கனிகொடுத்து மந்தியொடு கொஞ்சும்    மந்தி சிந்து கனிகளுக்கு வான்கவிகள் கெஞ்சும் கானவர்கள் விழிஎறிந்து வானவரை அழைப்பார்    கமனசித்தர் வந்துவந்து காயசித்தி விளைப்பார் தேனருவித்...
மேலும் படிக்கவும்